İlk olarak 2002 yılında ortaya çıkan su ayak izi kavramı, tıpkı karbon ayak izi gibi farkındalık yaratmak amacıyla geliştirilmiş bir gösterge. Karbon ayak izinde kişi ve kurumların yaptığı aktiviteler neticesinde atmosfere salınan sera gazı miktarı ölçülürken su ayak izi de bir ürünün veya hizmetin üretim aşamasından tedarik aşamasına kadar tüm süreçteki su tüketimini ölçen ve kullanılan suyun türüne dair bilgi edinmemizi sağlar. Yani su ayak izi ile yalnızca su hacmini değil; aynı zamanda kullanılan suyun türünü, ne zaman ve nerede kullanıldığını da görebiliriz. Peki, Türkiye’nin su ayak izindeki durum ne?
Bu sorunun cevabı için WWF (World Wide Fund For Nature – Dünya Doğayı Koruma Vakfı) tarafından hazırlanan Türkiye’nin Su Ayak İzi Raporu’na bakmakta fayda var.
Türkiye’nin Su Ayak İzi Ne Durumda?
Türkiye’nin Su Ayak İzi raporunda da belirtildiği üzere Türkiye, maalesef su zengini bir ülke değil. Hatta su israfına yönelik etkin çözümler üretilmediği takdirde Türkiye, 2030 yılında su krizi yaşayan bir ülkeye dönüşebilir.
Türkiye’nin su ayak izindeki en büyük paya sahip olan alan ise tarım. Verilere bakıldığında Türkiye’nin toplam su ayak izinin %89’unu tarım sektörünün oluşturduğunu görmek mümkün. Bu yüksek oranı ikinci sırada %7 ile evsel su ayak izi ve %4 ile de endüstriyel su ayak izi takip ediyor. Oranlardan da anlaşıldığı gibi Türkiye’nin su ayak izini iyileştirmede önlem alınması gereken başlıca alan tarım olarak karşımıza çıkıyor.
Ayrıca Türkiye için üretimin su ayak izinin bir bölümü, ihracat yoluyla diğer ülkelerin tüketiminin su ayak izini oluşturduğunu ve tüketim su ayak izinin bir kısmı da ithal edilen ürünlerden kaynaklı olduğunu belirtelim. Örneğin Türkiye’de üretilen kuru kayısı, büyük oranda Avrupa ülkelerine ihraç edildiği için kuru kayısı üretiminin su ayak izi Avrupa ülkelerinde tüketimin su ayak izine dâhil edilir. Öte yandan Türkiye’de tüketilen kahvenin su ayak izi Brezilya’nın üretiminin su ayak izine dâhildir. Buna göre de ülkede üretilip tüketilen ve ithal edilen ürünlerin de su ayak izini artırdığını söylemek mümkün. Türkiye’de tüketimin su ayak izinin en büyük bölümünü ise yine tarım sektörü oluşturur.
Tarımsal faaliyetlerdeki su kullanımı ile ilgili dikkat çeken bir diğer detay ise su tüketiminde kullanılan üç kaynaktan biri olan yeşil su yani yağmur suyu kullanım oranının yüksek olması. Bu da demek oluyor ki iklim koşulları, tarımsal üretim için kritik bir öneme sahip.
Ancak kullanılan su kaynağını, üretilen ürün bazında da değerlendirmek oldukça önemli. Çünkü buğday, pirinç gibi tahılların üretiminde yağmur suyu kullanılırken pamuk, şeker pancarı gibi endüstriyel bitkilerde asıl kaynak, tüm yüzey ve yeraltı tatlı su kaynaklarını temsil eden mavi su.
Bu bilgiler ışığında Türkiye’nin su tüketiminde tarım sektörünün oldukça büyük bir paya sahip olduğunu ve yağmur suyunun, tatlı su kaynaklarının su kullanımı açısından başlıca kaynak olduğunu söyleyebiliriz. Bu nedenle özellikle tarımsal faaliyetlere yönelik sürdürülebilir yöntemlerin tercih edilmesi, doğanın geleceği için olduğu gibi suyun geleceği için de oldukça önemli.
Su Ayak İzini Azaltmak İçin Neler Yapılmalı?